De Schola aestiva Bulgarica AD MMXVI

Mense Augusto exeunte habita est in Bulgaria tertia Schola aestiva linguarum classicarum. Ad eam quadraginta duo participes ex lyceis et academiis Bulgariae, Belgii, Italiae, Francogalliae confluxerunt, maxima quidem ex parte ex lyceo classico a Constantino Cyrillo Philosopho nominato Serdicae in Bulgaria sito. Notandum est numerum participum iterum duplicari, nam anno praeterito viginti quinque, anno MMXIV duodecim participes in hac schola partem habuerunt!

Decem dies versati sumus in vico Atiae ad litus Maris Nigri sito, cuius amoenitas nostros animos paratiores ad studia Latina et Graeca reddidit. Nec tantum in antiquitatibus Europae mansimus, quoniam etiam linguae Palaeobulgaricae et Hebraicae operam dedimus. Discipuli primos suos gradus in Latinitate, quae quidam vivam vocant, scribendo et loquendo fecerunt, dum provectiores multos textus Latinos et Graecos perlegerunt et excusserunt, inter quorum auctores Homerum, Mimnermum, Herodotum, Aristophanem, Platonem, Theophrastum, Alciphronem, Lucianum necnon Lucretium, Catullum, Vergilium, Horatium, Ovidium, Phaedrum et Titum Livium nominari licet. Ut annis praeteritis carmina antiqua multum cecinimus modis musicis gregis Tyrtarionis usi produximusque in scaenam fabulas de argumentis ex mythistoriis antiquorum sumptis.

Habuimus quosdam optimos discipulos: Minka Desheva, Betina Yaneva, Maria-Magdalena Peitchinova, Diana Zulcheva, Madlen Naneva, quae in ultimis annis praemia ex Certamine Horatiano, ex Certamine Ovidiano, ex primo Certamine compositionis Latinae Bulgarico vicerunt.

Schola aestiva linguarum classicarum Bulgarica est a Demetrio Dragnev Bulgaro condita, sed hoc anno quoque magistros et discipulos ex Accademia Vivarii Novi Romae sita (gratias agimus Vincentio Rosati) et a Schola Nova Belgica (gratiae agendae sunt Odiliae Dapsens, Alexandro Feye, Helenae Feye) accepimus. Profestrix Nevena Panova ex Universitate Serdicensi praelectionem Latinam de Platone habuit, doctor Demetrius Iliev de instrumentis retialibus ad usum scholarum locutus est. In omnibus vero rebus magistra Marta Metodieva auxilium tulit. Una cum iis visitavimus oppidum Romanum, c.n. Deultum atque oppidum, quod antiquitus (saec. 8. a. Chr. n.) a Graecis Appolonia, postea vero Sozopolis nominata est quodque etiamnunc inter pulcherrima Bulgariae oppida locum praestantissimum tenet.

Nexus ad nonnullas pelliculas huius scholae: preme hic.

Capitolium vivum

Nimirum haec sedes retialis a monte Capitolino – summo sacerrimo celeberrimoque Romae loco – nomen suum ducit. Ibi templum Iovis Optimi Maximi – sanctissimum Urbis, Rei Publicae, Imperii, ibi templum Iunonis Monetae, cuius nummi in toto orbe terrarum divulgati, ibi etiamnum Palatium Senatorium – gubernaculum urbis – quoque Palatium Conservatorum, Palatium Novum Plateaque Capitolina sita – monumenta a Michaele Angelo Buonarotti commenta et constructa, in quibus vero opera summi Antiquitatis, Medii Aevi necnon etiam temporis Renascentium artium ingenii et artis servantur. In medio Marcus Aurelius, sapientissimus princeps Romanus, multarum doctrinarum atque rei militaris peritus, maxima cum dignitate eminet, illic et Minerva, dea sapientiae, super omnibus vigilat.

Quid – dixerit quispiam – ad hoc “Capitolium”? Hoc nomen sumpsimus, quoniam iterum iterumque in summo loco studia humanitatis – scilicet linguae Latinae Graecaeque notionem, philosophiam, litteras, res gestas multaque alia, quae cum ad institutionem et conformationem mentis singulorum hominum, tum ad rem publicam bene gerendam, pertinent, proponere et affirmare in mente nobis est. Haec quasi cacumen simulatque fundamentum omnium disciplinarum habemus. Nam a Capitolio facillime ad Forum, i. e. ad rostra et ad Curiam unde deinde ad maximos honores in re publica pervenire potes. Deinde, ad alia fora, ubi mercaturam tuam exercere potes. Sis porro – ad Colloseum et ad hortos, in quibus otium variis modis peragere tibi facultas est. Denique, non procul abest Tiberis fluvius, per quem in totum orbem terrarum iter incipias. De usu et de fructu harum doctrinarum praestantissimi scriptores – noti sane omnibus - per multa saecula verba fecerunt. Ea de causa in hoc primo nuntio auferre quosdam locos non opportunum duximus – res satis constant. Sed eos, nostros praecessores, cives una in re publica litterarum, sequentibus textibus affirmabimus et continuatim adibimus.

Curnam autem “vivum”? Quoniam omnia monumenta quamvis pulcherrima sine hominibus nihil valent. Nos, nos dico, qui in his versamur, eis praesidio esse debemus, ut proinde omnia, quae didicimus quaeque iam callemus ad effectum adducamus. Et utinam tot homines, quot cotidie per scalas Capitolinas ad summum montem ascendunt, ad arcem litterarum, philosophiae, historiae – monumentum aere perennius, quod non imber edax, non Aquilo impotens possit diruere, dum Capitolium scandet cum tacite virgine pontifex - accedant, ut verum vivumque praesidium humanitatis fiant, ne, ut ad Laurentii Vallae Elegantiarum linguae Latinae libros referam hunc parentem omnium nostrum a Gallis captum patiamur!

His dictis principium nostrum auspicemur!

Romae, a.d. IV. Non. Iun. a. MMXII a partu Virginis,

scripsit Demetrius Dragnev